تازه‌ها

دربارۀ «ارباب حکمت»

تاریخچه‌ای از این وبسایت و دلیل نام‌گذاری‌اش

  • «ارباب حکمت» نامی‌ست که اولین بار حوالی سال ۱۳۸۰ شمسی برای اطلاق بر «دفتر نشر آثار سیدمحمدجواد غروی» به کار رفت و در این ۲۵ سال ماندگار شد. اما فلسفۀ این نامگذاری چه بود؟ و تاریخچۀ آن چیست؟
  • مرحوم غروی عبارت‌های رایجی همچون «آیت‌الله العظمی»، «مرجع عالیقدر»، «مجتهد جامع‌الشرائط» و چیزهایی از این دست را به‌هیچ‌وجه برای خود برنمی‌تابید. حتی با اینکه شیفتۀ حکمت بود، عنوان «حکیم» را در جلوی نامش خوش نمی‌داشت و روی همۀ آثارش، نامش را به سادگی اینچنین درج می‌کرد: «سید محمدجواد غروی».
  • این بینشِ متفاوتِ او باعث شد برای انتخاب اسم تارنما (وبسایت)، بدون اینکه از خودِ او – که سالهای پایانی عمرش را می‌گذراند- به‌صراحت بپرسیم، ناخودآگاه دلمان می‌خواست به شیوه‌های مرسومِ علماء برای نام‌گزاری کارهاشان، تن ندهیم.
  • اینجا بود که نامِ استعاری «ارباب حکمت» متولد شد. نه به این معنا که او را رب‌النوعِ حکمت بدانیم؛ بلکه بر عکس. «ارباب حکمت» می‌خواست نه یک فرد خاص، بلکه جریانی در تاریخ اندیشه را حکایت کند که قرن‌ها در محاق تکفیر مفتیان فرومانده و به چوب تبعید حاکمان رانده شده بود؛ و غروی خود را یکی از حاملان و بازماندگانش می‌دید و می‌دانست. 

زمانی که با زمانۀ خویش نساختی و با مسندنشینان و حاکمان  کنار نیامدی و آنچه را جاهلان می‌گویند، جاهلانه باز نگفتی، لاجرم به تبعید ابدی گرفتار خواهی شد. حتی اگر جسمت در کنج منزلی در شهری ساکن باشد؛ و اگر بر نپذیرفتن پای فشردی، آواره‌ات خواهند کرد، به زندانت خواهند افکند و به دارت خواهند کشید…

«مردی در تبعید ابدی» اثر نادر ابراهیمی